Jaarwisselingen

  


 Misschien hebben jullie ook het buitengewoon mooie programma Kijken in de ziel van Coen Verbraak gevolgd. In dit programma interviewt de journalist mensen van diverse beroepsgroepen onder andere de rechterlijke macht, de advocatuur, de medische stand, de psychiatrie, de krijgsmacht en ten slotte de drie ex-premiers van Nederland: Wim Kok, Jan Peter Balkenende en Dries van Agt. In deze laatste aflevering kwam er geen spectaculair nieuws boven tafel. De heren politici waren duidelijk gewend om niet al te openharig te zijn. Alleen voormalig premier Van Agt was vrij open en ook hilarisch. Hij vertelde dat hij op een dag door de Franse president  Valéry Giscard d’Estain was uitgenodigd voor een lunch op het Élisée, het, chique presidentiële paleis. Met een klein vliegtuig, waarin plaats was voor maar twee personen, de piloot en de premier, ging het richting Frankrijk. Maar onderweg ging het helemaal mis. Ze kwamen terecht in een onweersbui en moesten terugkeren vanwege een blikseminslag. Dat resulteerde in een flinke uitstel. Geen wonder dat Van Agt te laat kwam op het Élisee en moest uitleggen waarom hij niet op tijd was. In gebrekkig Frans zei de premier: ‘J’ai eu un coup de foudre.’ Wat zoiets moest betekenen: Ik heb een blikseminslag gehad. Tot zijn verrassing zag hij een trek van lichte verbijstering op de gezichten van de Franse tafelgenoten verschijnen. Na afloop van de lunch vroeg de premier aan een van de andere Nederlandse gasten: ‘Heb ik soms iets verkeerds gezegd?’

Waarop deze antwoordde: ‘Meneer van Agt, J’ai eu un coup de foudre betekent: ik ben halsoverkop verliefd geworden.’

Zo’n soortgelijk verhaal heb ik helaas niet gehoord van de twee andere gasten die aan tafel zaten bij Coen Verbraak.

 

Wat heeft dit verhaaltje nu te maken met de jaarwisselingen.

Toen ik jong was en nog geen relatie had, vroeg ik me altijd bij de jaarwisseling af: wie ga ik dit jaar ontmoeten? Misschien wel iemand op wie ik halsoverkop verliefd raak (un coup de foudre) een soort ridder op het witte paard. Voor de duidelijkheid: ridders op witte paarden bestaan alleen in sprookjes en in romantische boeken, ze komen niet voor in het werkelijke leven. Na verloop van tijd tuimelt de ridder van het paard en blijkt het een heel gewoon mannetje te zijn met wie je misschien helemaal niets hebt. Dat kan natuurlijk ook een man overkomen. Denkt hij eerst in opperste vreugde dat hij zijn prinsesje heeft gevonden en dan blijkt naderhand dat ze eigenlijk een vervelende zeurkous is. En uit is het sprookje.

Toen ik iets ouder werd, veranderden de vragen bij de jaarwisselingen. Hoe zal het met ons, maar vooral met de kinderen en kleinkinderen gaan? Ga ik een volgend boek schrijven en hoe gaat dat er dan uit zien? Welke ontwerper verzorgt de omslag? Blijf ik dezelfde boeken schrijven of begeef ik me nu eindelijk op het terrein van de fantasy? Komt er een andere uitgever op mijn pad?

Dit jaar vroeg ik me eigenlijk heel andere dingen tijdens de jaarwisseling af en dat kwam waarschijnlijk door het afgelopen jaar dat beslist geen topjaar was. Er gebeurden onverwachte, verdrietige dingen, waarmee ik totaal geen rekening had gehouden en die diepe indruk maakten. De luchtigheid bij het Gelukkig Nieuwjaar wensen is er een beetje afgegaan.

Eén, voor mij belangrijke, vraag is wel gebleven: welke nieuwe mensen ga ik ontmoeten. Daar is een reden voor: wij gaan verhuizen. Wij krijgen dus nieuwe buren, we moeten op zoek gaan naar een nieuwe dokter, een nieuwe tandarts, een nieuwe pedicure, een nieuwe schoonheidsspecialiste, een nieuwe kerk enzovoort. Beslist spannend en ook wat eng, maar daar houd ik wel van.

Deze verhuizing houdt ook in dat dit mijn laatste column is. Om vanuit Drenthe columns te schrijven voor In en Om de Kerk, vind ik wat vreemd.

Met plezier heb ik ze geschreven en ik hoop dat jullie ze met plezier hebben gelezen. Ik tast daarover in het duister, wat logisch, maar ook een beetje jammer is. Wij zijn al langere tijd uit Swifterbant weg en dan ontmoet je nog maar spaarzamelijk de lezers van het kerkblad.  

 

Lieve mensen van de kerk in Swifterbant, ik wens jullie veel heil en zegen toe voor het nieuwe jaar maar ook voor de komende tijden. Misschien dat we elkaar ooit nog eens tegenkomen. Ga met God.

 

                                               —————————-